دانشگاه پیامنور سامانه دانشگاهی نیمهدولتی در ایران است.
رتبه و جایگاه سابق
طبق ادعای رئیس این دانشگاه در سال ۱۳۹۸، پیام نور از نظر تعداد دانشجو بزرگترین دانشگاه دولتی کشور و هفتمین دانشگاه پرجمعیت جهان است.[۸] این دانشگاه درسال ۱۳۶۷ پس از ادغام دانشگاه ابوریحان بیرونی و دانشگاه آزاد ایران با نام جدید «پیام نور» تأسیس شد.[۹] شیوهٔ آموزشی این دانشگاه، ترکیبی حضوری و نیمهحضوری همچنین آموزش باز و از راه دور است.[۱۰] از نظر ساختاری، دانشگاه پیامنور دارای یک سازمان مرکزی در تهران و ۳۱ دانشگاه استانی در سراسر ایران و بیش از ۲۰ شعبه در خارج از ایران است. این دانشگاه دامنهٔ وسیعی از رشتههای مختلف را بهطور متفاوت ارائه میداد.[۱۱] قبلاً دانشگاه پیامنور صاحب امتیاز و ناشر ۲۰ مجله تخصصی بود. منابع درسی دانشجویان شامل کتب انتشارات خود دانشگاه پیامنور میباشد.[۱۲][۱۳] در گذشته بر اساس رتبهبندی تایمز دانشگاه پیامنور جزو ۱۵۰۰ دانشگاه برتر جهان بود.[۱۴] بر اساس آخرین رتبهبندی اعلام شده در آبان ماه ۱۴۰۱ توسط پایگاه استنادی علوم و پایش علم و فناوری (ISC)، دانشگاه پیامنور در سال تحصیلی ۱۳۹۹–۱۴۰۰ رتبه اول را در بین دانشگاههای ایران داشت.[۱۵] در رتبهبندی قدیمی دیگر، دانشگاه پیامنور رتبه ۱۸۴۲ بهترین دانشگاههای جهان و رتبه ۷۲۳ بهترین دانشگاههای آسیا را داشت.[۱۶] همچنین بر اساس نظام رتبهبندی جهانی کیو اس(QS) قبلاً دانشگاه پیامنور به عنوان بزرگترین دانشگاه نیمهدولتی ایران در جمع برترین دانشگاههای آسیا قرار داشت.[۱۷]